Hendrik Weegewijs (1875-1964)

Hendrik Weegewijs werd in 1875 in Nieuwer-Amstel (thans Amstelveen), geboren. Hij overleed in 1964 in Soest. Hij woonde en werkte o.a. in Buiksloot, Edam, Volendam, Gasselte, Assen, Drouwen, Gent, Blaricum, Laren, Amsterdam, Hilversum en Eemnes.

Weegewijs was leerling van de Tekenschool voor kunstambachten, van de Rijkskunstnijverheidsschool en van de Rijksacademie voor Beeldende Kunst te Amsterdam, o.l.v. August Allebe, C. L. Dake, F.K.A.C. Leenhoff en N. van der Waay. Hij schilderde, aquarelleerde, tekende en etste landschappen, dorpsgezichten, kinderen en stillevens. 

Hendrik Weegewijs zwierf na zijn opleiding door Nederland en Belgie, zonder lang op een plaats te blijven hangen. Vanaf 1901 bracht hij veel tijd door in ’t Gooi en ontwikkelde hij zich daar als een opvolger van de “Mauve-landschappen” met schapen. Net als W.G.F. Jansen, waarmee hij in ’t Gooi veel tijd doorbracht, bleef hij het landschap met dezelfde Haagse Schoologen bekijken. Ondertussen deed Weegewijs wel zijn inspiratie ter plaatse op en ging hij in een lichter pallet schilderen. Het Franse impressionisme was nu langzamerhand overal doorgedrongen. In de loop der jaren woonde hij gedurende langere perioden in Drente, waar hij vooral door het landschap en het boerenleven werd geboeid. Hij bleef er ook toen hij weer in het “Westen” woonde vele malen terugkomen. 

Hendrik Weegewijs had qua onderwerp keuze een bredere belangstelling dan W.G.F. Jansen; kinderen, stillevens en landschappen stonden op zijn repertoire. Vooral zijn landschappen zette hij vlot, in lichte tinten op het doek.  

Bronnen o.a. ; Schilders van Drenthe, door Roel Sanders

                      Schilders van laren, door Carole Denniger-Schreuder

Ga terug