Arnout van Gilst    (1898-1982)

  • botters op volle zee

  • olieverf op doek, 50 x 70 cm                          VERKOCHT
  • recent professioneel gereinigd en geplaatst in een nieuwe lijst
  • gesigneerd r.o. A van Gilst
  • herkomst; particulier bezit

  • skūtsje op een Fries meer                               VERKOCHT

  • olieverf op doek, 50 x 70 cm in een barokke lijst
  • gesigneerd r.o A van Gilst
Arnout van Gilst: Den Haag 1898 - Amsterdam 1982

Woonde en werkte tot 1937 in Den Haag en verhuisde in dat jaar naar Haarlem. Hij signeerde ook onder de meisjesnaam van zijn moeder, A. Jonstra. Als leerling van de academie voor Beeldende Kunst in Den Haag begon hij als beeldhouwer en is na 1923 gaan schilderen. Arnout van Gilst legde zich vooral toe op Hollandse landschappen, stads-en duingezichten, zeeėn en paarden. Onder de naam A. Jonstra schilderde hij zeilende schepen op de Friese meren. Van Gilst schilderde in een naturalistische-impressionistische stijl. Het vroege meer donkere werk van Van Gilst vertoont een sterke overeenkomst in onderwerpkeuze ( landschappen en ploegende paarden) en in uitvoering met dat van Cor Noltee. Het latere werk is veel lichter van toon en de verf is in korte penseelstreken opgebracht. Het is minder doorwerkt.
 

Van Gilst was een echte buitenschilder. Hij wilde perse geļnspireerd raken door de omgeving en hij toog het liefst naar een afgelegen plek waar  niet elk moment iemand kon opduiken die over zijn schouders meekeek. Het liefst nestelde Van Gilst zich aan een slootkant en schilderde hij de aan de overkant gelegen velden, die hij eerst goed herkenbaar en gedetailleerd op doek bracht en later bij de uitwerking weer wat liet vervagen. Hij hield er een zeer precieze, bijna topografische interpretatie van het landschap op na, compleet met rietschelven, hooibergen schuurtjes en stallen. Met zijn wat donzige toets benadert Van Gilst heel dicht de aparte sfeer die op het land aanwezig is op windstille dagen, als de lucht gesluierd is.

Arnout van Gilst woonde en werkte tot 1937 in Den Haag, waarna hij naar Haarlem vertrok. In 1982 overleed hij in Amsterdam.

Mogelijk heeft Arnout van Gilst geschilderd onder pseudoniem M Ottee. Hierover zijn geen eensluidende verklaringen te krijgen. Enkele jaren geleden veilde Christies Amsterdam een fors werk met voerlieden en werkpaarden op een kade, gesigneerd M Ottee. In de catalogus werd vermeld dat het hier mogelijk om een pseudoniem voor Arnout van Gilst zou gaan.

Uit het Kunst & Antiek Journaal van juni/juli 2005, artikel van de heer J.H.F.M. Heerkens Thijssen, Register Makelaar Taxateur te Haarlem. Antwoord op een lezersvraag naar aanleiding van de signatuur H. Endlicht en het mogelijke pseudoniem voor een van de schilders uit de Knikker familie.

In de jaren zeventig behoorde de kunstschilder Arnout van Gilst, uit Bennebroek, tot de regelmatige bezoekers van onze Kunstzalen in Haarlem. Hij was een gezellige prater en hij had het vaak over zijn carričre en ervaringen als kunstschilder. Van Gilst was een wat ijdele man, hij droeg altijd een zonnebril, een witte pet en handschoenen. Hij reed in een witte Opel Kapitein. Hij maakte 5 tot 7 schilderijen in de week en hij had drie ezels in zijn atelier staan. Zo kon hij heel gemakkelijk overstappen van het ene naar het andere schilderij.

De meeste schilderstukken gingen in die tijd naar ene Welther in Den Haag. Ze raakten goed bevriend. Henk Welther speelde de kunstschilder op zijn Haags, met de baret schuin op het hoofd. Hij had goede relaties. Eens in de week bracht Van Gilst hem een aantal schilderijen, waarvoor hij afhankelijk van de maat, vijf a tien gulden per stuk kreeg. Hij hoefde ze niet te signeren, dat zou Welther zelf wel doen. Van Gilst ontmoette daar ook collega schilders die precies het zelfde deden. Landschap, stilleven, dorpsgezicht, ect. Deze schilder waren Aris Knikker, Jan Knikker sr., Jan Knikker jr., Henk Schallenberg en Cornelis de Bruin. De schilderijen werden door Welther vervolgens voorzien van een signatuur zoals; H. Endlich, Henk Welther of W. Markenstein. Endlich was de meisjes naam van zijn moeder. Met deze namen, net als Markenstein, kon hij goed terecht op de Duitse markt. De stukken met Welther gesigneerd gingen veelal naar Engeland, , Canada en de Verenigde Staten.

Op deze manier maakten deze schilders een goed inkomen.

Ga terug