Arnout Colnot (1887-1967)

  • Winters polderlandschap                             
  • olieverf op doek, 80 x 100 cm             Prijs op aanvraag
  • gesigneerd voluit

  • Polderlandschap bij avondschemering                             
  • olieverf op doek, 59 x 100,5 cm                VERKOCHT
  • gesigneerd voluit l.o.

  • Stilleven met maïskolven in een vaas en een stapel boeken                            
  • olieverf op doek, 100 x 80 cm            VERKOCHT
  • gesigneerd r.o.
 

Arnout Colnot woonde en werkte in Amsterdam tot 1913, waarna hij naar Bergen verhuisde. Later trok hij weer naar Amsterdam. Maakte studiereizen naar Brugge en Frankrijk.

Arnout Colnot, een rasechte Amsterdammer, was een artiest van een buitengewoon gehalte, een schoonheidsjager van de zuiverste soort, begenadigd met grote gaven en een schilder van groot formaat. Zijn werk is zuiver Hollands, ernstig, soms droefgeestig, maar van een onvergetelijke schoonheid.Het volgt een vaste lijn, is vol emotie, maar getuigd van een onverzettelijk streven naar een hoog doel.

Colnot is wel bij uitstek de schilder van de Bergense School. Zijn kunst is uit dezelfde bron geweld als alle Hollandse kunst, van de vroegste tijd tot heden: de liefde voor de werkelijkheid, voor de dingen van het dagelijks leven. Evenals zijn voorgangers uit de 17 e eeuw en die van de Haagse School, weet Colnot de rijkdom van de eenvoudige voorwerpen, die ons omringen en van ons vlakke polderland te onthullen.. Hij heeft dit met Wilem Maris gemeen, want ofschoon hij in zijn Bergense tijd als een vernieuwer zich buiten had gevestigd, omdat hij overtuigd was dat de Haagse School in een slop was geraakt, heeft hij toch altijd erkend dat de groten van deze school zuivere kunstenaars waren. Colnot is in hoge mate een stemming mens. Uiterlijk is hij altijd de welverzorgde mijnheer, die zich in niets onderscheidt van zijn medeburgers. Als kunstenaar is hij echter in hoge mate afhankelijk van de inspiratie. Hij kent perioden waarin hij door een hevige werkdrift wordt gegrepen, maar hij kent ook tijden, waarin hij niet tot schilderen komt. Colnot schildert het liefste buiten. Hij neemt dan bij voorkeur ons waterland met zijn kromme poldersloten en knotwilgen tot onderwerp. In Noord-Holland werkte hij in de omgeving van Amsterdam, in de Bergermeer, Warmenhuizen, De Rijp, Kolhorn, Monnikendam, Kortehoef en heel vroeger te Baambrugge.

Met Cezanne, had Colnot gemeen dat hij bij voorkeur het landschap zonder figuren schilderde. De winterlandschappen van Colnot zijn schilderachtig van behandeling, in hun gevoelige schakering van licht en donker. Colnot schilderde de winter niet lieflijk maar bar en grimmig Wie voor deze met felle drang geschilderde doeken staat voelt de barre kou schier lichamelijk. Meermalen schilderde Colnot, die thuis het liefst dicht bij de kachel zat, ’s winters in de barre kou zijn doeken.Hij was dan zo door de hartstocht van het schilderen gegrepen, dat hij geen kou voelde al was hij vaak door en door verkleumd.

Bron; D.A. Klomp, in en om de Bergensche School.


Ga terug