Floris Brinkman

  • Algerije, landschap met bloeiende agave              VERKOCHT

  • olieverf op doek, 50 x 70 cm in fraaie lijst

  • gesigneerd r.o.

  • herkomst; particuliere collectie, direct van de kunstenaar gekocht

  • Gedateerd '88

  •  literatuur; Floris Brinkman, 25 jaar kunstschilder, afgebeeld op pagina 103 in 1988 deed Floris Brinkman opnieuw een ervaring op toen hij een studiereis naar Algerije en Noord-Afrika maakte. Hier onderging hij een totaal andere intensiteit van kleuren.. Na twee maanden hard werken kwam de bekroning in de vorm van een landschapstentoonstelling. Vanwege de Ramadan werd deze ’s nachts om 24.00 uur geopend door de burgemeester van Oran, Si Kadour Arif De Arabische kritiek was lovend.

Floris Brinkman werd in 1946 in Den Helder geboren. Hij groeide op in de frisse wind en onder de heldere luchten, vervuld met zilver licht,  die zo kenmerkend zijn voor de Kop van Noord-Holland. Als kind werd hij al door dit licht geboeid en  voelde hij de drang om de schoonheid hiervan met tekenstift en penseel vast te leggen.

Van 1967 tot 1972 volgde hij zijn opleiding aan de Academie voor Beeldende Kunst te Amsterdam. Door het leven zelf zeer intens te ervaren ontwikkelde Floris Brinkman zich  voortdurend. Bij zijn portretten is hij zeer geboeid door de mens achter het portret. Iedere keer opnieuw is het een uitdaging om contact te maken met het wezen van de persoon die poseert. Als dit lukt is er een doek tot stand gekomen met een eigen karakter.

In het milieu waarin Floris Brinkman opgroeide was geen spoortje belangstelling te bekennen voor kunst en cultuur. Voor zijn ouders, die in Den Helder woonden,  was het onbegrijpelijk dat er een kind in hun midden geboren werd dat al haast uit de wieg aan het tekenen was en dat, toen het grote werd, van kunt en klassieke muziek bleek te houden. Het is tijden zijn hele jeugd en zelfs tot nu toe altijd een sterke tendens geweest om al zijn ervaringen op papier en later op doek te verwerken. Hij was niet meer te stuiten en begon zich een weg te banen richting Rijksacademie.

Op 18 jarige leeftijd hield hij zijn eerste tentoonstelling waarin het de portretten waren die domineerden.  Eenmaal op de Academie aangeland werd hij teleurgesteld door zijn medeleerlingen waarbij hij maar bitter weinig terugvond van zijn eigen hartstochtelijke gedrevenheid om tot de diepste geheimen van de schilderkunst en van het leven door te dringen.. Hij besloot geen verdere tijd te verspillen aan deze tegenslag en stortte zich met een niet te stillen honger op zijn opleiding. Hij verslond letterlijk en figuurlijk de kennis die hij hier aangeboden kreeg. Vooral de lessen van professor C. Hund vonden een diepe weerklank bij Brinkman  en vormden een stevige basis voor de volgende professionele jaren. Als uitgesproken “vrij schilder” kwam hij daarna terecht bij professor Kater, bij wie hij vooral de kunst van het breed schilderen leerde.

Na de geboorte van de oudste zoon verhuisde het gezin Brinkman naar Den Helder. Hier werd een huisje betrokken, midden op het land en 5 minuten van de zee. Het was een droomplek, met een prachtig wijd uitzicht onder een hoge lucht vol tintelende schitteringen, zo kenmerkend voor het uiteerste puntje van Noord-Holland, dicht bij zee. Er braken moeizame tijden aan, waarbij de deurwaarders regelmatig op de stoep stonden. In uiterste nood reisde Floris  met zijn auto vol schilderijen geladen, “gegadigden” af. Zo verdwenen in die tijden soms de mooiste schilderijen voor een ‘prikkie”.

Er kwam een kentering toen Floris Brinkman in 1979 de Grand Prix International dárt Contemporain won. Hij ontving deze prestigieuze prijs met het bijbehorend geldbedrag uit handen van Prins Rainier van Monaco. Plotseling was zijn naam tot zijn verbazing geld “waard” en de poorten van de publiciteit stonden plotseling voor hem open. Interessante aanbiedingen volgden elkaar op.

De aanvankelijke bezetenheid heeft plaatsgemaakt voor een beheerste gedrevenheid. Als hij schildert voelt Floris Brinkman zich opgetild worden naar een intenser bewustzijn. Nog steeds voelt hij ook een grote drang om portretten te schilderen, waarbij hij het gevoel heeft, dat de sterke creatieve stroom, die door hem heen werkt, met een enorme kracht, onomkoombaar de façade met zich meesleurt die de mens tegenover hem om zich heen heeft opgetrokken. Zo schilderde Brinkman in de loop der jaren o.a. een portret van Paul van Vliet, zijn vrouw Marjan, zijn kinderen,  de acteur Guus Hermans, Fred Lammers, Burgemeester Drs. J.C.M. Gmelich-Meijling van Den Helder, Staatssecretaris mevrouw Korte-Van Hemel. Ook maakte hij verschillende zelfportretten.

Ook het schilderen in de natuur geeft hem het gevoel van een directe ontmoeting. De ervaring leert dat daar andere spelregels gelden. Hij moet zich helemaal openstellen en concentreren. Dan overkomt het hem dat hij al;s het ware de klank van het landschap ten volle kan horen en om kan zetten in tonen van kleuren op het doek. Ook dat zijn voor hem hoogtepunten die hij in Nederland vooral in Noord-Holland ervaart, maar waarbij de stroom vaak wordt onderbroken door de wisselvalligheid van het Hollandse weertype. Sinds jaren heeft hij dan ook het geluk een optrekje te bezitten in de Provence, waar het licht en de kleuren hem mateloos inspireren en waar hij hele zomers ongehinderd kan opgaan in het schilderen van zijn landschappen.

Ga terug